AFCA

AMSTERKARMA!

Het seizoen is weer teneinde, Ajax is weer kampioen. Wij kunnen daar prima mee leven, maar zoals viel te verwachten, zijn er weer hordes gefrustreerden die alles aangrijpen om de overheersing van Ajax te kunnen bagatelliseren. Zo was er de gespeelde verbazing van de uitgerangeerde scheidsrechter mario van der ende over de puntendeling van Heracles en Ajax; de voetballerij zou zelfs in diskrediet zijn gebracht. Regi blinker (samen met gaston taument vormde hij ooit het karaoke-duo Milli Vanilli) suggereerde dat het kampioenschap van Ajax eigenlijk niet verdiend was. Hij stelde zonder een spier te verrekken dat wij in Amsterdam er zeker vrede mee zouden hebben gehad als 010 kampioen was geworden, die hadden het eigenlijk meer verdiend dan Ajax….(‘denk t ook, slappe, denk t ook…’)

Dit soort quatsch is nog tot daar aan toe, soms is het zelfs reden voor een schamperend glimlachje. Treuriger wordt het als mensen die in eerste instantie als redelijk intelligent overkomen, enkel hypocriete taal blijken uit te kramen, ingegeven door de behoefte te provoceren, uit frustratie of eenvoudigweg vanwege de centen.

Welke van de bovenstaande redenen het sterkst gold voor de schrijver Özcan Akyol om met een volstrekt debiele column te komen, is moeilijk vast te stellen. Het zal een combinatie van factoren zijn geweest. Maar het is waarschijnlijk geen toeval dat Akyol een boekje tracht te verkopen. Een boekje dat nota bene gaat over het ordinaire gedrag van zogenaamd beschaafde mensen op en langs de amateurvelden. Met een glimlach door Akyol opgetekend en waar nodig voorzien van termen als ‘vertederend’, ‘echt’ en ‘authentiek’. Om vervolgens in zijn Revu-column te melden dat die verschrikkelijke supporters uit Amsterdam bij de bekerfinale zijn humeur hebben verpest. Met hun gedrag langs het voetbalveld, dus. Op deze manier laat Akyol overduidelijk blijken een enorme hypocriet en opportunist te zijn: als het geld oplevert, is rauwe voetbalbeleving prachtig. Maar waar hij geen commercieel belangetje heeft, gaat hij provoceren. Amsterdam is dan opeens de hel, Amsterdammers een minderwaardig volk en Ajax een vervelende club met walgelijke supporters. Moraliserende praatjes, opgeleukt met kretologie. Waarna Okyal zich zonder schroom laaft aan de intellectuele elite: gezellig naar het boekenbal, bijvoorbeeld. Waar Okyal lekker gaat socializen met de mensen die hij in zijn column nog wegzet als (grachtengordel)volk dat uitsluitend via een onverstaanbaar kaktaaltje met elkaarurrr communiceert. Henk Spaan noemde Okyal een scherpzinnig commentator van sociale schijnheiligheid. Een schijnheiligheid die Okyal zelf ook toont, bijvoorbeeld door doodleuk aan te schuiven bij AT5 voor een gezellig zomerinterview. Op het balkon van de Stadsschouwburg, nota bene. Amsterdam en Ajax haten, maar wel gezellig gaan zitten keuvelen op dé Ajax-plek bij uitstek, je moet maar durven. Maar Okyal durft. Net zoals hij ook durft te melden dat hij (helaas) genoodzaakt is in onze stad te wonen. Want, zo verklaart Okyal: ‘ik moet voor mijn werk bijna dagelijks in Amsterdam zijn’.Okyal de schrijver zegt het echt. Schrijver, het enige beroep naast prostitutie dat werkelijk overal kan worden uitgeoefend. Maar meneertje deventerkoekenpeertje kan écht niet anders. Voor zijn beroep moet hij nou eenmaal dat offer brengen, wonen in Mokum. Over verwaand gesproken…

Telkens als Ajax wint, klinkt in de rest van Nederland dezelfde holle kreet: Amsterdammers en Ajax zijn arrogant, zonder dat men daarbij ooit een concreet, recent voorbeeld kan geven. Maar al zouden we het zijn, arrogantie is nog altijd tien keer beter dan de hypocrisie van types zoals Okyal. Daar hebben wíj nou een bloedhekel aan. Farizeeërs als Okyal vinden wij veel erger dan al die yuppies, kakkurrrrs, hipsters, tokkies en Turken in Amsterdam die, ieder op eigen wijze, wél oprecht van Amsterdam en Ajax houden. Die mogen allemaal in onze stad blijven, als de okyaltjes van deze wereld maar oplazeren en voor eeuwig wegblijven.

Okyal maakt dezelfde fout als velen voor hem: onnodig denigrerend praten over Amsterdammers en Ajax. Dat is onverstandig, zo weet jon dahl tomasson inmiddels uit eigen ervaring. Nadat ie jaren geleden namens ac milan een beslissend doelpunt maakte tegen Ajax, kon deze deense kakkerlak het niet nalaten om er steeds met denigrerende teksten op terug te komen, vol aversie jegens Ajax. Hij zal er hopelijk aan gedacht hebben, tijdens de laatste competitiewedstrijd van dit seizoen. Ajax gunde nec stiekem een puntje en daarmee tomasson, beginnend trainer van roda jc, een pijnlijke degradatie. De trainerscarrière van het vieze mannetje tomasson is daardoor nu al tot een complete mislukking geworden. Dát krijg je er nou van, als je ongefundeerde en hypocriete praatjes gaat verkondigen over Mokum en Ajax, ongeacht of je nou een kansloze kakkerlak of een hypocriet schrijvertje bent. Dat heet Amsterkarma. Onderschat het niet!

Rector Stam || AFCA || CANT BE STOPPED

karma-op-het-leidse-afca

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *