AFCA

Dave’s Endt

Dave’s Endt

8 februari 2004. Ajax-Psv. Er staat veel op het spel. Uiteraard de eer, maar dit keer ook de titel, want het is spannend in de competitie. En dan is er ook nog eens extra druk vanwege de beschamende statistiek in de Arena tegen die provinciale wannabees. Er moet nu eindelijk eens thuis van ze gewonnen worden. De sfeer is lekker grimmig, versterkt door een ijzige kou…

Helaas lijken de hooggespannen verwachtingen niet uit te komen. Psv scoort, tegen de verhoudingen in. Alsof het gewoon niet zo mag zijn. Gelukkig geeft het vertoonde spelbeeld hoop en het gevoel van optimisme blijft aanwezig. Terecht, zo blijkt, als Sneijder de bal krijgt en deze secuur langs engerd waterreus in de kruising mikt. Daarmee verlost Sneijder Ajax van een dreigende frustratie. En het zal  de aanloop naar een nieuwe titel blijken te zijn. Maar er gebeurt nog iets moois. Nadat hij scoort, rent Sneijder richting de reclameborden achter de goal en valt daar Dave Endt in de armen. Het is een ontmoeting tussen twee tijdperken. Dave Endt als de laatste overgebleven held uit De Meer, na het wegvallen van Sjakie Wolfs en Bobby Haarms. En Sneijder als vertegenwoordiger van een nieuwe lichting toptalenten.

13 juni 2013. Een auto, met daarin twee Godenzonen, rijdt weg van de Toekomst. Op weg naar een Italiaans kopje koffie en een mooi gesprek. De langste van het stel is, met zijn melancholische oogopslag en het loopje van een stoïcijnse Lombardische markies, net begonnen aan zijn nieuwe bestaan als directeur. De kleinste van het stel is, ook na al die jaren, nog steeds als een jongetje in een snoepwinkel. Grote ogen door intense verwondering. Twee vrienden met een gezamenlijk, heroïsch verleden. Speler en teammanager, acteurs in ontelbare koningsdrama’s. Prachtige wedstrijden, gespeeld als waren het opera’s. Bernabéu, Wenen, Tokio. Zoveel gedeelde zoete herinneringen die niet veel later op kantoor, plotseling weggevaagd zullen worden. Nog voordat de eerste ristretti genuttigd zijn. Het onverwachte vonnis, uitgesproken door het kind van Manchester, doorspekt met de lyriek van een bonestaak: “Dave, Ajax wil de functie van teammanager anders invullen…”. Ongeveer zo zou Dave Endt zijn eigen einde hebben beschreven, als ie niet zo overdonderd zou zijn geweest door de mededeling van Edwin van der Sar.

Het wegsturen van Dave Endt is kinderachtig. Hij is een clubman, symbool van de gouden jaren ’90. En daar ligt één van de redenen van zijn ontslag. Dave Endt wordt gezien als luis in de pels, namens kamp-Van Gaal. Eigenaardig, alsof Dave Endt, met zijn genuanceerde mening, de noodzakelijke revolutie-Cruijff ooit in gevaar zou kunnen brengen. Dat gelooft toch niemand? Ook weet iedereen dat Dave Endt zijn werk als teammanager niet altijd goed uitvoerde; hij heeft het zelf nota bene toegegeven. Maar moet hij daarom maar helemaal weg bij Ajax? Hoeveel anderen binnen Ajax zouden niet ook moeten toegeven, dat ze maar matig functioneren? Jeroen Slop, Kenneth Vermeer, hebben jullie een idee?

Er moet een plekje voor Dave Endt te vinden zijn binnen Ajax. Hij moet terug. Als clubman en cultuurbewaarder. Op nieuwjaarsdag 2013 is Wim Schoevaart overleden, eeuwig clubicoon. Zijn rol is Dave Endt op het lijf geschreven. Of een andere functie binnen zijn club. Als huiscolumnist, levend mascotte, uithangbord, altijd en overal vertellend over de grote Ajax-triomfen van weleer. Geef hem zo’n rol, waarbij hij gewoon zijn gang kan gaan, zonder dat er eisen aan hem worden gesteld. Of misschien eentje dan: Dave Endt moet ophouden met zijn lyrische gelul over Inter. Hij mag niet meer  de Interista uithangen. Nooit meer. Zet het desnoods in zijn contract: geen woord meer over die club. Hij is namelijk een Godenzoon, de laatste, de enige echte. En die rol moet hij nog heel lang vertolken. Vol passie en overgave. Theatraal, als in een opera. Bij Ajax.

Als je de mening deelt dat Dave Endt terug moet keren, laat het weten, spreek je uit. Het besluit om hem weg te sturen is niet de grootste bestuurlijke fout aller tijden, het is ook geen supporteropstand waard. Maar het genomen besluit is wel volstrekt onnodig. Dave Endt én Ajax wordt zo een deel van de identiteit ontnomen, en dat hebben beiden niet verdiend.

Rector Stam

AFCA || CBS

Sneijder Endt

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *