AFCA

De Filosjooffeur

Ajacieden, 

Ik ben van mening dat je in ’t voetbal maar een liefde kan hebben en daarin zo monogaam moet zijn als ’n penguin. In voor-en tegenspoed en tot de dood. Bij mij en bij jullie is dat Ajax, op die zielige muthavukkaz na, die deze site stiekem bekijken om ’t kopiëren bij hun eigen nietszeggende kluppie aan de Maas

Uiteraard hebben velen van ons ook ‘adoptieclubs’ in het buitenland, clubs in het buitenland waar je sympathie voor hebt en waar je in dat desbetreffende land voor bent.
Ik heb als adoptieclubs in ’t buitenland: Tottenham Hotspur in Engeland, Shrewsbury Town Fc ook in Engeland, maar dan op ’t laagste niveau, Panathinaikos in Griekenland , Maccabi Tel Aviv in het beloofde land en Celtic in Schotland.

Verschil met je echte club (AJAX) en je adoptieclubs is groot, stel je voor dat je voor ’t eerst uit eten gaat met je meissie en je nieuwe schoonouder , nadat eerder die middag bijvoorbeeld de Spurs hebben verloren. Grote kans dat als je schoonvader daarover een geintje maakt, dat er niks gebeurt, even er beleefd een gemaakte glimlach eruit persen en vrolijk verder eten.
Gebeurt het echter in ’t geval van Ajax, dat-ie er een geintje overmaakt, nadat ze eerder die dag, of dat weekend hebben verloren, dan bestaat de kans dat uiteten gaan voor je aanstaande schoonvader beter omschreven kan worden als uitdrinken gaan. De kans bestaat namelijk dat-ie noodgedwongen alles door ’n rietje tot zich moet nemen. Om dit alles te voorkomen kan je echter beter doen wat ik dan ’t liefste doe, namelijk: Ellendig in je bed gaan liggen totdat Ajax weer gewonnen heeft. En als Ajacied zijnde heb je dan mazzel, want van een winstpartij ben je als Ajacied nooit meer dan 1 wedstrijd van verwijderd.

Maar goed, de oplettende lezer heeft al lang het woord Celtic opgemerkt in mijn tweede alinea over favoriete clubs uit ’t buitenland. Dat zit zo, zoals mijn naam (Filosjooffeur) wellicht al verraadt, ben ik een chauffeur en omdat ik veel in de UK en Ierland kom voor m’n werk, heb ik daar zo heel wat mensen leren kennen. Ik vind Celtic nogal een fascinerende club door hun link met Ierland en de IRA enzovoorts, maar mijn sympathie was uiteraard snel weg na de heenwedstrijd in Glasgow. Toen ik de gestolen ” AFCA ON TOUR-vlag” omgekeerd zag hangen bij de Celtic aanhang begon ik ze zelfs te haten, wat na de wedstrijd resulteerde in de hooligan uithangen op de diverse internetfora. Mijn teksten als : “FUCK THE POPE EN FUCK THE R.A.” & “NO SURRENDER YOU FENIAN BASTARDS” konden op veel ” likes” rekenen uit Protestante hoek, dus van Glasgow Rangers-fans (aan wie ik als eigenlijk als Nederlander met aanvankelijk sympathie voor Celtic, een gruwelijke hekel had).

De wedstrijd twee weken later in de Arena keek ik vanaf de boot naar Engeland met de wetenschap dat ik de volgende dag m’n rit zou eindigen in de buurt van Glasgow. Net als in Glasgow waren we stukken beter , maar nu wonnen we ook. M’n avond kon niet meer stuk en ik kon niet wachten op de volgende dag, waarop ik diverse adressen te lossen had in Schotland.

Tot mijn spijt waren er op die adressen nergens Celtic fans, of Rangers fans, te bekennen. Toen ik echter aan het einde van de dag m’n terugvracht moest laden in Lanark (een plaats iets onder Glasgow, met voornamelijk protestantse inwoners) trof ik ’n heftruckchauffeur, die mij moest laden, die fanatiek Rangers fan was. Toen ie m’n Ajax vaantje zag wilde ie me zowat doodknuffelen en zei met ’n plat Glaswegian accent “Well in Ajax, you’ve beaten that Fenian scum,You ‘ve made a lot of Rangers-fan really happy. Celtic is a Shite Team”. Ik nam de felicitaties lachend in ontvangst en vroeg aan hem of er nog een pub in de buurt was waar ik met m’n vrachtwagen kon parkeren voor de nacht en waar ik een lekker biertje kon halen. Hij wees me op “The Queens Head”, 5 minuten verderop in Lanark.

Daar aangekomen zag ik al ’n Schotse vrachtwagen staan op de parking. Ik zette hem ernaast en ging de Queens Head binnen. Tot mijn verbazing was die heftruckchauffeur er ook al, hij stond met z’n maten al flink wat “pints te downen”. Hij riep me er bij en ik werd voorgesteld aan z’n maten, althans dat denk ik, want echt verstaanbaar waren ze niet meer. De volgende anderhalf uur bestond uit weer een nieuwe pint ontvangen en wat klappen op m’n schouders van de lads, ze waren duidelijk heel blij met me. Ik liet ze mooi hun gang gaan, ik had m’n portemonnee nog niet hoeven trekken en stond meestal met 2 volle pints in m’n handen. Het filmpje wat ik ze toonde van Youtube met n hossende vak 410 met allemaal gestolen Celtic/Ierse vlaggen deed ’t ook goed en resulteerde zelfs in 3 rondjes Shota tussen de pints door. (De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er tussen die gestolen Ierse vlaggen ook gewoon ’n Italiaanse vlag zat, dus ik weet niet welke pizzeria in A’dam z’n vlag mist aan z’n luifel)

Na al dat gezuip moest ik natuurlijk zeiken als ’n stier en eenmaal in die wc’s begon mijn hekel die ik voorheen altijd had aan Rangers fans weer op te spelen na ’t zien van posters , foto’s en krantenknipsels van Arthur Numan, Michael Mols en Bert Konterman in actie voor Rangers, of poserend met n trofee. Uiteraard had ik , zoals ik bij elk pub-bezoek m’n dikke, zwarte viltstift in m’n achterzak en begon al snel alles te voorzien van gevat commentaar, de Celtic-sympathieën die ik voor Celtic-Ajax had, kwamen weer boven. “Bert Cunterman” en “Arthur Numan is a Fucking Hun” (Hun is een scheldwoord voor protestanten/Rangers) waren enkele door mij toegevoegde bijschriften. Slechts een actiefoto van Frank de Boer kreeg van mij een positieve tekst: “King Frank, SUPERYID”. Toen ik een foto ontwaarde van Dick Advocaat met een beker in z’n klauwen begonnen m’n handen pas echt te kriebelen. Omdat ie ingelijst was en ik wou dat m’n tekst er op bleef zitten, haalde ik de glazen plaat eraf en schreef de weinig poëtische , maar behoorlijk vattende tekst: “DICK SUCKS DICK”. Net toen ik de glazen plaat van t lijstje er weer op wilde doen liep er iemand de plee in. Ik schrok en keek een grote, rooie Schot in z’n ogen, met n pint-glas in z’n klauwen, nog halfvol met bier. Ik taxeerde snel zijn wapen, dat glas, en kwam tot de conclusie dat n kapotgeslagen pint-glas meer schade aanbracht dan ’n lullig glazen fotolijstje. Ik zei: “Okay mate, you got me, but let’s keep it clean, I’ll drop this, you drop your pintglass, only fists”. Hij begon te lachen en zei:” Nai bother mate, I’m a Celtic Bhoy”. Toen ik m vroeg wat-ie in een Rangers pub moest, zei ie dat ie ook een vrachtwagenchauffeur was en dat ie morgen in de buurt moest laden en er geen andere pub in de buurt was.We begonnen te lachen en hij bekeek nog even goedkeurend de teksten die ik her en der had gezet onder de foto’s van de diverse Rangers.

We gingen naar binnen, troffen de andere Rangers-gasten lallend aan de bar. De Celtic-gast haalde nog een rondje en we slokten hem snel weg. Toen we naar buiten liepen, bleek ie de chauffeur te zijn van de vrachtwagen die er al stond toen ik eerder die avond aankwam. Hij wees naar z’n raam en zei dat-ie z’n Celtic vaantje maar even had weggehaald , want zo zei-ie: “It would’ve cost me my teeth in this neighbourhood”. Ik lachte en wees ‘m op mijn wel aanwezige Ajax-vaan voor ’t raam en zei: “In this neighbourhood it got me free beer and a lot of cheers”. We lachten allebei. Hij zei: “Ajax heeft verdiend gewonnen van mijn club,congrats Lad”, en schudde m’n hand en we namen afscheid. Eenmaal in m’n vrachtwagen gekomen merkte ik op dat ik behalve belachelijk lam, nog net zoveel geld in m’n portemonnee had als voordat ik naar de kroeg ging. Ik ging liggen op m’n nest en dacht nog gniffelend: “Wat ’n jodenstreek…”.

Mazzel,
De Filosjooffeur

AFCA || CBS

celtic-football-ajax-afca

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *