AFCA

Groningen – Ajax 2001

Een dagje op stap met de stichting, ditmaal naar Groningen waar Ajaxsupporters meer dan welkom waren als ze met de combi reisden. Uiteraard verpestte een kleine minderheid het weer eens voor de meerderheid en besloot het erop te wagen met eigen vervoer en zonder kaarten. Doel van de reis was dan ook niet het Oosterpark stadion, maar de Groningen hooligans die hopelijk zo vriendelijk zouden zijn deze kleine minderheid liefdevol op te vangen op hun territorium. Onderstaand verhaal is een zo getrouw mogelijke weergave van deze dag, maar mijn geheugen is niet perfect en ik zal die dag ook niet in de helderste staat zijn geweest. Door het vroege opstaan natuurlijk…

Na een onstuimige instap te Meerzicht in Amsterdam werd gang gezet richting het oosten waar de jongens uit Wezep en omstreken zich bij ons voegden. Zoals te doen gebruikelijk verschenen we wat laat, maar uiteindelijk verlieten we Zwolle in opperbeste stemming met een groep van pak ‘m beet 80 man. Veel jongeren, maar ook een paar bekende ouwe rotten uit de Ajax gelederen. Een prima groep om mee naar Groningen af te reizen dus. Omdat niet al te lang voor onze trip een andere supportersgroep er niet in slaagde Groningen binnen te komen, werd er die dag een aardige tactiek uit de hoge hoed getoverd door de organisatie. Vlak voor we Groningen zouden bereiken werd er gas teruggenomen, daarmee een soort rijdende file creërend. Het idee hierachter was dat we met zoveel auto’s tegelijk Groningen binnen zouden rijden dat het voor eventuele politie spotters ondoenlijk zou zijn er Ajax supporters tussenuit te pikken. Het plan leek te werken, en grijnzend reden we uiteindelijk alsnog in colonne de binnenstad in waar de auto’s werden geparkeerd. Saillant detail was nog dat een zeer bekend Ajaxsupporter bij het inparkeren de auto van een Groningse raakte. Terwijl de Ajaxsupporters zich groepeerden en klaar maakten de stad in te lopen kwam de arme vrouw met verzekeringsformulieren aanzetten. Een aanbod snel wat geld aan te nemen werd pertinent geweigerd en na een korte discussie moest de dame in kwestie teleurgesteld worden, Ajax heeft geen tijd voor formulieren vandaag.

Een korte wandeling brengt ons van de geparkeerde auto’s naar de winkelstraatjes van de Groningse binnenstad. Tot dan toe was alles goed verlopen, brigadier Hooghoudt leek zijn roes nog uit te slapen op deze vroege zondag. Maar aan alles komt natuurlijk een eind. Bij het betreden van een winkelstraat komen we dan toch langs een politiebusje. Voor even wordt het stil. Je bent uiteraard gezien, maar wat komt er voor reactie? De groep wandelt rustig door en enkele seconden later zet iemand in het politiebusje de sirene kort aan. Sommige mensen kijken in een automatische reactie naar het busje, maar bij het zien van blauw maakt een gezonde dosis paranoia zich van mij meester. We kijken dus NIET naar het busje met daarin mogelijk camera’s, maar trekken de pet verder over het hoofd en gooien de capuchon eroverheen. Ik ben niet de enige met die gedachte en als vanzelf versnelt de groep de pas. We zijn er, nu moet het gaan gebeuren.

Vanaf dat punt raakt alles in een stroomversnelling. Terwijl de groep nu ietwat gespannen doorloopt verschijnt er plotseling een blonde man met lang haar en een (alarm?)pistool in zijn hand die een zijstraatje uit lijkt te zijn gelopen. “Kom op dan kankerjoden, kom op dan” laat hij weinig aan de verbeelding over. En daarmee geeft hij het “startschot” van het programma voor deze vroege zondagmiddag: F-side vs. Z-side.

Het voorste deel van de Ajaxgroep gaat in de aanval, de rest komt er vlak achteraan terwijl anderen aanmoedigen de groep vooral bij elkaar te houden. Ondertussen scheuren enkele politie en ME-busjes met gillende sirenes van achteruit langs de Ajaxgroep terwijl van om de hoek, rechts van ons, de rest van de Groningen hooligans de aanval inzet met bakstenen, bierflesjes en -glazen en lange houten stokken die blijkbaar ergens in de uitverkoop waren. Het gooi- en smijtwerk van de Groningers is dusdanig fel dat de Ajaxgroep de aanval niet door kan zetten. Vooral aan de linkerkant gaan diverse jongens van beide groepen met elkaar op de vuist. Aan de rechterkant heeft de ME inmiddels geprobeerd zich tussen de groepen te positioneren. Wanneer de Groningers zijn uitgegooid herpakt de Ajax groep zich en wordt de aanval ingezet op de ME linie, met daarachter de Z-side. Eerst weifelend, maar na wat aanmoedigingen van de meer ervaren jongens gaat het los. Stenen worden van de straat gepakt en op de ME’ers gegooid, die nu van twee kanten de volle laag krijgen en hun schilden hard nodig hebben voor deze onverwachte winterse bui. Ook blijkt inmiddels dat de groep van Groningen minder groot is dan de felle aanval deed vermoeden. Vanaf dat punt is er voor zowel Groningen als de ME geen houden meer aan. De linie valt uit elkaar en de Groningers gooien met hun houten stokken in een laatste poging tot verzet tegen de Ajaxsupporters, die de Groningensupporters nu aanvallen met hun eigen wapens. Zo snel als het begonnen is eindigt het dan voorlopig. De Groningensupporters maken zich uit de voeten, op de hielen gezeten door de ME die met een beperkt aantal mensen probeert er het beste van te maken. Gelukkig voor ons richten zij zich nu meer op de Groningen hooligans en kan Ajax hergroeperen. Er worden wat van de welbekende leuzen gescandeerd en al snel trekt de stoet achter Groningen en de politie aan richting Grote Markt.

Daar aangekomen staan de Groningers al aan de overkant van het plein met wat politie. Een deel van de groep maakt aanstalten om erop af te gaan, maar uiteindelijk wordt besloten dat het hun stad is en zij zelf maar moeten komen terwijl tijdelijk kamp wordt opgeslagen bij een van de terrassen aan het plein. Hier krijgen we nog een spektakeltje voorgeschoteld van een kleine dappere Ajacied die met een relatief gigantische houten stok in zijn handen een poging doet richting de Groningers te gaan. Wanneer de politie zich er mee bemoeit moet de kleine Ajacied snel zijn, maar hij weet de logge ME’ers tot ieders genoegen vrij makkelijk uit te kappen. Niet veel later rijden enkele busjes met geblindeerde ramen langs, om uiteindelijk halt te houden voor onze neus. De politie begint zich een stuk nadrukkelijker in onze groep te interesseren, iets te nadrukkelijk naar mijn mening. Ik word die avond nog verwacht op de verjaardag van mijn eigen vriendin en heb zodoende weinig trek in een volpension arrangement. Wanneer de smerissen me iets te dichtbij komen neem ik een besluit. Ik spring op een (wankele) terrastafel, en van de terrastafel op de omheining van het terras, hopelijk mijn vrijheid tegemoet. Helaas blijk ik de standvastigheid van de terrasomheining te overschatten en lazeren we gezamenlijk op de grond. Achter me hoor ik luid en duidelijk een van de agenten roepen “Aanhouden! Aanhouden!” terwijl ik vanaf m’n knieën probeer op te krabbelen. De tijd vertraagt… Dit kun je toch niet menen!? Maar vervolgens krijg ik hulp uit onverwachte hoek. Een van de smerissen verkoopt me een trap onder m’n hol en geeft me daarmee precies het benodigde momentum om overeind te komen en het op een lopen te zetten, aangemoedigd door m’n gabbertjes. Wat er in de tussentijd precies gebeurd is weet ik niet, maar vanaf dat moment worden we door de Groningse politie en hun blauwe busjes de hele stad doorgejaagd. Aan nauwe straatjes en steegjes in Groningen geen gebrek.

Uiteindelijk renden we een doodlopende steeg in. Game over. Ik ben er op dat moment van overtuigd dat de hele groep ingerekend wordt, maar tot ieders verbazing en lol werd ons door de politie verteld dat Ajaxsupporters zonder geldig toegangsbewijs voor de wedstrijd niet zouden worden toegelaten. Onder politiebegeleiding werden we daarna naar onze auto’s gebracht. Onderweg naar de auto zorgde een doorgehaalde Twente supporter nog voor enig vertier. Hij had zich voor de gelegenheid bij de Ajaxgroep gevoegd en gezien hoe zijn Groningse rivalen uiteindelijk op de loop moesten. Vol enthousiasme belde hij met zijn vrienden om verslag uit te brengen en gaf hij verschillende Ajacieden ook nog de kans telefonisch hun verhaal te doen over de zojuist succesvol verlopen slag om het zuiderdiep. Waarna hij vervolgens van een brug kotste. Het gaat je niet in de kouwe kleren zitten allemaal.

Zo kwam een enerverend dagje Groningen voor mijn destijds 20 jarige persoon aan een eind goed, al goed.

AFCA || CANT BE STOPPED || Sjakie

1 Reactie

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *