AFCA

Kuifje groet alle Ajacieden (AJAX-PSV)

De winterstop zit er op, na met een dubbel gevoel de winterstop te zijn ingegaan. We waren dan wel winterkampioen, maar de uitschakeling in de Champions League mijmerde toch nog door. De eerste wedstrijd was meteen tegen de enige tegenstander in dit land waar we het vaker moeilijk tegen hebben dan ons lief is.

Er was weer een lange wachtrij om naar binnen te komen, en om gefouilleerd te worden alsof we heel wat van plan zijn. Wat zijn sommige stewards volgens mij toch maar wat blij om mannen van hetzelfde geslacht te mogen betasten. Zo kwam ik nog net voor de aftrap op het vak. Er was zowaar nog plek ook en meteen begon het geen waarom voetbal in het stadion zo leuk is. Namelijk de onderlinge lol, de bijdehante humor en de lekkere sarcastische opmerkingen. In de ban van Facebook besloten we elke actie met een duim omhoog (een likie) of omlaag (een dislikie) te beoordelen.

Ajax zou, zoals het van te voren al aangaf, vanaf het begin de lampies het gevoel geven dat er niks voor ze te halen zou zijn. Maar het waren helaas de lampies die voor de rust vooral de kansen kregen en eigenlijk was het wachten op een voorsprong voor hen. Het vloeken en het tieren bracht de spelers van Ajax niet op andere gedachten, de eerste helft was ronduit dramatisch en met alle geluk van de wereld stond het nog 0-0. In de rust werden er geen wissels doorgevoerd wat we eigenlijk nogal vreemd vonden. Dislikie!!

Maar misschien gaf Frank ze de kans om dezelfde spelers zich te laten revancheren van de beroerde eerste helft. En jawel, na rust was het vanaf de eerste minuut een heel ander Ajax dat we zagen. Een Ajax dat wel voetbalde en dat zowaar de druk opvoerde en de lampies vastzette. De goal van de vaak verguisde Kolbein Sigthorsson gaf een explosie van geluk en opluchting in de Arena (likie!!). Wederom scoorde de IJslander in een belangrijk duel, met dank aan een schitterende voorzet van Lasse Schöne. Hierna had Ajax nog mogelijkheden om de wedstrijd definitief te beslissen, maar de echte scherpte ontbrak en soms ook wat geluk. De lampies mochten zo tot de laatste seconde hopen op minimaal een punt. Het laatste fluitsignaal klonk echter en de drie punten zaten in de zak. Met wel een realistisch blik op de wedstrijd, want eigenlijk hadden we vandaag best wel geluk gehad. Maar hoe vaak hadden we eerder niet verloren van de lampies terwijl we dat helemaal niet verdienden? Een soort payback time dus: we wonnen nu eens ‘op zijn lampies’. We mogen ondanks een goede tweede helft de eerste helft echter niet vergeten. Want wij zijn tenslotte Ajax en willen twéé helften goed voetbal zien. Een goede les voor de toekomst!

Na afloop nog wat gedronken,  want deze dag verdiende geen snelle thuiskomst. Om daarna nog even wat te eten op de Nieuwmarkt bij de chinees. Jammer genoeg niet koosjer maar dat mocht na deze overwinning de pret natuurlijk niet drukken. Daarna om af te sluiten naar de Backstage, omdat een echt Ajax-dag minimaal een bezoek aan het café verdient. Het was gezellig, het was super, met als gevolg op maandag: een zware kater. Maar het was het waard: we hebben gewonnen en sommige overwinningen zijn altijd heerlijk. Zoals die van gisteren.
Wij Zijn Ajax, Wij Zijn De Beste.
AFCA Kuifje groet alle Ajacieden

Ajax-PSV 1-0 (0-0)

64e min. Sigthorsson 1-0

Ajax: Cillessen; Boilesen, Veltman, Moisander (c), Van Rhijn; Serero, Serero (85. Poulsen), Blind, Klaassen; Fischer, Sigthorsson (76.Hoesen), Schöne.

PSV: Zoet; Willems, Rekik, Bruma, Arias; Maher (86. Bakkali), Park (83.Hiljemark), Schaars (c); Depay, Locadia, Ruiz (75. Narsingh).



AFCA_logo_2013

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *