AFCA

Lekker daggie bezig…..

Lekker daggie bezig met naar Ajax gaan, d’r voor alvast wat drinken, zeiken over belachelijke beslissing Kluivert te vervangen door Traore (had ie trouwens nou GoPro camera in z’n haar?), zin krijgen in lekker potje, meerijdend met ander. Dus lekker drinken, bijna 14.30, tijd om naar binnen te gaan, hopend op ouderwets potje…..

Het vak in. Ouwehoeren hier, ouwehoeren daar. Een handje geven, of een boks.. Hier een grol, daar een grap, zoals de meestenin t vak met de rug naar veld. Verongelijkt lullen: ‘Wat n lul he. Waarom staat Justin er niet in?’

Dan een groet naar wat mensen 3 rijen achter je en een snedige opmerking naar iemand verderop. Iemand roept je wat toe van boven, je draait je om en zit vervolgens in een heen en weer van vermakelijk jenne. Over en weer. Opeens gejuich, goal gemist. Dat gebeurt vaker. Ff opletten op wedstrijd,  denk je dan, terwijl je je omdraait, waarna je weer oogcontact hebt met ander ouwe, dan wel vage bekende of een totaal onbekende die mij aanziet voor een bekende of dat ook daadwerkelijk ooit was. Wat betekent voor mensen van mijn leeftijd dat dat in ‘t laatste decennia van vorige eeuw moet zijn geweest. De periode die voor velen geldt als de mooiste tijd van onze leven. Tegelijkertijd ook de periode voor anderen met een zwart gat hier en daar.

Druk ouwehoerend vordert de wedstrijd, met de eerste klaagzangen over het tekort aantal bier wat in kartonnen houdertje wordt aangeleverd. De bierhaler dacht aanvankelijk genoeg gehaald te hebben, maar de tocht naar beneden het vak leidde tot een toestroom van oude bekenden, die wel wat aandacht en tied hebben verdiend. En bier, uit kartonnen houder. En drie treeën lager volgt dan hetzelfde ritual, met  ’n nieuwe ouwe gappie…

in alle commotie over de laatste grappen, sterke verhalen en de uitblijvende bierleverantie, hoor je soms weer wat gejuich en dan, opeens: het laatste fluitsignaal. Wedstrijd af, niets gezien…maar toch beregezellig gehad en prima vermaakt op ’t vak.

Na laatste fluitsignaal op de trap op richting catacombe krijg je nog een  bericht van iemand van voor t digitale tijdperk, die de uitslag vraagt aan mij, omdat ik bij de wedstrijd was, in plaats van zelf even  op t glazen frontje van zijn smartphone te drukken voor die info. Maar ach, ik ben de beroerdste niet.

Terwijl ik de uitslag doorstuur loop ik de trappen af richting FEBO of VanZZ, en  dan pas besef je: het was weer beregezellig, maar de wedstrijd heb ik eigenlijk totaal gemist! Hoeveel was het nou uiteindelijk geworden? Waarna jezelf snel je LiveScore app maar raadpleegt naar de eindstand van de wedstrijd van jouw club: DE CLUB, DE MOOSTE , GROOTSTE ,BESTE CLUB van t land.

Geen moer gezien, maar ik heb me prima vermaakt met alles wat er bij ons en voor ons bij een voetbalbezoek hoort: een grap , een grol, een gebbetje, wat geklooi hier, wat leedvermaak daar…de wedstrijd volgend? Soms wel, maar dus vaak ook niet.

Is dat erg? Nee, dit gegeven maakt me juist trots en blij daarbij te horen. Gefocust op de wedstrijd letten en elk moment nauwgezet volgen, daar is niks mis me, en gast prima samen met anderen die dezelfde wedstrijd lang met hun rug naar t veld zitten te ouwehoeren met jan en alleman , maar ook met de ongepolijste en vaak onbegrepen types/paradijsvogels/aparte gevallen in t vak… Ieder zo zijn eigen  vermaak, het maakt geen moer uit, als je maar enthousiast ben, in ’t support van je club , in ’t volgen van de match, of in t onderhouden van je relatie met je maten, vage bekenden of volkomen strangers. En daarom hou ik zo van m’n club en al die verschillende Ajacieden hou.

Ajax  De grootste, mooiste, beste club op aard….

Met de beste en veruit grappigste en vermakelijkste supporters van het land, of beter: op aarde.

Tenslotte heb ik nog een vraag, ik vergeet het nog bijna: Met hoeveel hebben we eigenlijk gewonnen?

De filosjooffeur || AFCA || CBS

2 Reacties

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *