AFCA

OUWE REGELAAR

Eindelijk, het is weer zondag en we spelen weer thuis, alleen op een beetje rare tijd. Maar ja, daar moeten we maar mee leren leven. Het was de week van de opstand voor het oude logo. Een mooi ideaal, hopelijk zal het bestuur er inmiddels ook zo over denken, hoewel ik daar mijn twijfels over heb. Misschien dat Johan Cruijff ook eens zijn mening kan geven over deze Aktie, of is hij alleen maar gebaat bij de steun van de fans voor zijn eigen voetbal-revolutie?

Met dank aan mijn moeder zit ik vandaag op de eretribune; het is weer eens wat anders dan achter het doel. Hoewel het daar veel leuker is, heeft zo’n eretribune natuurlijk ook wel wat. Al is het maar omdat je niet van die goedkope stewards jassen ziet die je verwelkomen met een lichamelijke controle. Nee, hier laat je het kaartje zien en staan er leuke dames in rode mantelpakjes je lachend te verwelkomen. Toch ben ik eerst even bij Bijlmer uitgestapt om daar een groepje vrienden te groeten die er elke thuiswedstrijd staan. Het is net alsof ik me op het Stadionplein begeef….Verschillende blikken bier liggen op de grond en worden uitgedeeld aan degene die er bij komt staan. Alsof de oude tijden herleven. Respect voor deze old school jongens. Na deze gezelligheid begeven we ons naar de hoofdingang. We, want ik had twee kaartjes, dus nam ik mijn maatje mee. De roltrap omhoog met de fotocollages: een genot om je aan te vergapen. Net als de vitrine waar enkele vaantjes hangen van tegenstanders waar Ajax in het verleden tegen heeft gespeeld. Daarna even heerlijk van de voortreffelijke horeca genieten. Tenminste ik dan. Aangezien we toch elke kamer of zaal willen  bezichtigen, staan we voor we het weten in een of ander cafeě met een reuzescherm, zodat we de laatste minuten van een ploeg kunnen kijken, die volgens hun trainer aantrekkelijker speelt dan Ajax. Tsjaaa, misschien op zijn playstation thuis… De eretribune is en blijft een aparte wereld: ik zie er de hoofdcommissaris, een minister en enkele figuren waar we allemaal wel eens van gehoord hebben via het programma van Peter R. de Vries. Zoals we de foto van Cor van Hout in De Meer allemaal kunnen herinneren. Op de tribune in de Arena is t niet anders, alleen hebben ze andere naampies. Ajax blijft een plek waar de onderwereld en de bovenwereld elkaar treffen, omdat Ajax nou eenmaal van iedereen is, ongeacht beroep, afkomst of religie.

De wedstrijd is,  op een redelijk begin van Ajax na, wederom niet bijster goed. Iets wat toch wel te denken geeft omdat na de winterstop Ajax weliswaar zijn punten pakt, maar al een tijdlang niet goed speelt. Hopelijk gebeurt dat aanstaande donderdag wel, want Salzburg mogen we niet onderschatten! Toch wint Ajax vrij simpel. En liggen we op koers voor de vierde titel op rij. Dat zal pas historie schrijven zijn. Maar van Ajax mogen we meer verwachten dan alleen de titel!

Na afloop kreeg Christian Eriksen overigens een welverdiend afscheid. Hij kreeg van de diverse supportersverenigingen een aantal cadeaus en werd in een supporters-vest gehesen. Een moment dat mij weer deed terugdenken aan onze man ‘daarboven’. Net zoals de avond van Groningen thuis, we zagen ome Piet in de fanshop en hij oogde vrolijk, maakte dolletjes en zag er weer spik en span uit. Dat ik hem zo zag dollen met mijn vrienden deed me echt goed. Het heeft me echt bezig gehouden de laatste week, denkend aan zijn zoon die voor de niet combi-supporters altijd wat nuttigs regelde. Namelijk een bus voor de mensen die vooruit wilden en kaartjes, al dan niet echt, voor de passagiers. Nu hij er niet meer is, ben ik gedwongen meer zondagen dan me lief is thuis te blijven omdat de combi nu eenmaal regeert.

Maar laten we dit verslag vrolijk afsluiten: Mam, nu dank ik jou dat je deze kaartjes voor me heb geregeld!

AFCA || CANT BE STOPPED

 

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *