AFCA

Twente, be cool

Aan sommige clubs hebben we een net wat grotere pesthekel dan aan andere clubs. Dat geldt niet voor 010 natuurlijk, daar heeft praktisch iedereen de grootst mogelijke schurft aan. En iedereen die geen enorme walging voelt opkomen zodra  dat schijtshirt, schijtstadion of schijtdorp in beeld komt, die is óf niet goed bij zijn hoofd, óf geboren in die stront-rijnmond. Of nog erger: een combinatie van beide.

Naast de kakkerlakken hebben wij in principe ook een pleurishekel aan alle andere clubs. Met al hun treurige fans. Maar daarbinnen heeft iedereen zo zijn lichte voorkeuren qua weerzin en antipathie. Ik heb bijvoorbeeld de allergrootste minachting voor die kutlampies. Nét even meer dan voor bijvoorbeeld utreg of de haagse hopjes. Bij velen onder ons ligt dat waarschijnlijk net andersom. Dat geeft niet, ieder zo z´n voorkeur, en over haat valt immers niet te twisten. Behalve over de minachting voor 010. Die haat is totaal, universeel, altijd en overal.

Er is ook één club die we wellicht net wat mínder haten, een héél klein beetje maar overigens. Dat is twente. Al gaat die club failliet, het zal ons worst zijn, maar we haten ze nét wat minder omdat we ze dankbaar zijn. Voor al die mooie jaren in enschede, in en rondom het diekman-stadion. Elk jaar was het daar bal, een open huis, een rellenpretpark. Wat hebben we er niet allemaal meegemaakt… Al die onnozele tukkerhoolies, die ons uitdaagden stenen te gooien, die ze dan vervolgens massaal op hun pan kregen, zonder poging ze te ontwijken; twente-fans die hun auto’s spontaan aanboden voor demontage. -‘Niet mijn kever, niet mijn kever’- (vaarwel kever…); oom agent, die ons beleefd onze eigen route liet bepalen – ‘Jullie willen over die voetbalvelden? Richting die twente-fans? Tuurlijk, ga je gang. Maar kijk wel uit voor molshopen, je kan je enkel lelijk verzwikken!’- ; de bewoners, die rustig doorgingen met hun auto wassen en struiken snoeien terwijl de straat en voortuinen werden opgebroken. – ‘Oh, er is zeker voetbal vanmiddag? Leuk!’-, en als persoonlijk hoogtepunt de vriendelijke steward die op ons verzoek het stadionhek opende. -‘Jullie willen naar de twente-kant, natuurlijk, momentje, even de sleutel pakken’-. Wat een volk…

Helaas is het twentse rellenwalhalla grotendeels verdwenen. Maar op oord. En dan twente.  wat meer dan aan utreg of haagse hopjes. bben. 15 mei 2011 waren we twente weer eens heel erg dankbaar, dit keer óp het veld. Met name Danny Landzaat deed wat ie moest doen: netjes de bal namens Ajax in de kruising koppen. In zijn twente-shirt, wat het eigenlijk nog leuker maakte. Het zou dit weekend zomaar weer kunnen gebeuren:  Ajax (zo goed als) kampioen door winst op twente. De wedstrijd tegen de klapperdebielen van az toonde aan wat de sleutel tot succes is: veel inzet. Dan hoef je verder niet eens in vorm te zijn. Zodra de winst op twente binnen is, kunnen we ons vervolgens richten op de bekerfinale. Lekker ongedwongen ons dagje slopen en zuipen in 010 plannen. Drankje mee, alles in de fik steken, oude bekenden zien, zonnetje erbij, dat dennenappeltje ophalen en voor de zekerheid nóg een keer de boel volledig kapotmaken. En er dan overheen pissen. Geluk zit ‘m in hele simpele dingen.

Dus, tet gewenste zonnetje erbij, bekertje ophalen en voor de zekerheid nog een keer de boel volledig kapotmaken. orp ziet, daTwente, be cool. Gewoon even de puntjes inleveren en zelf lekker boven de kakkerlakken eindigen. Onze zegen heb je. Als dank, voor al die bezoekjes aan het rellenpretpark diekman. Het was er fantastisch!

diekman_afca-nl

RECTOR STAM || AFCA || CANT BE STOPPED

Voeg een reactie toe

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *